Ludzie 2014

Spis aktorów:

 

 

Sylwia Góra Weber

goraweberAktorka teatralna i filmowa, obecnie w zespole Teatru Wybrzeże.  Ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu. Jeszcze będąc na trzecim roku, w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu  zagrała Wierę w przedstawieniu „Polowanie na kaczki“ w reż. Zbigniewa Lesienia. Później były role dyplomowe, rola Przechery w przedstawieniu „Żywot Józefa“ w reż. Krzesisławy Dubiel. Przedstawienie to zdobyło w 1999 roku Główną Nagrodę – Najlepszego Spektaklu na XVII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Wystąpiła również w roli Eugenii w przedstawieniu „Tango“  w reż. Jerzego Schejbala. Edukowała się również w Państwowym Pomaturalnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy w Opolu (Wydział  teatralny). Tam zagrała Claire w przedstawieniu dyplomowym „Pokojówki“ w reż. Barbary Barcz- Berdak. Swoją drogę zawodową zaczynała w Teatrze Wierszalin w Supraślu. Zagrała tam jedną ze swoich ważniejszych ról. Była to rola Wilgefortis w przedstawieniu „Ofiara Wilgefortis“  w reż. Piotra Tomaszuka. Przedstawienie to zostało w 2000 r. wyróżnione na 6 Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie. Zagrała także Ofelię w „Hamlecie” w  reżyserii Stanisława Świdra w Tarnowskim Teatrze. Występowała również w Teatrze Nowym w Słupsku, grając Sonię w „Zbrodni  i karze“ w reż. Edward Żentara. W 2004 zamieszkała w Sopocie i mieszka tam do dziś. Współpracuje z Teatrem na Plaży w Sopocie. Pokazała tam monodram własnej produkcji  pt. „Sybilla-pieśń nieustająca“ w reżyserii Adama Jarka. Monodram ten zdobył w 2005 r. Wyróżnienie Specjalne na Festiwalu Windowisko w Gdańsku. W Teatrze na Plaży zrobiła monodram „Umiłowania“ w reżyserii Ewy Ignaczak. Przedstawienie to w 2009 r. zdobyło Nagrodę dla Najlepszego Aktora z Dolnego Śląska na OFTJA-ch we Wrocławiu. Rolę Norma Jean w spktaklu „Ja\ Marilyn“ w reżyserii Ewy Ignaczak. Wraz z reżyserem Adamem Nalepą oraz z Grzegorzem Sierzputowskim i Tomaszem Weberem założyła Fundację Artystyczną BOTO. Jako aktorka  Fundacji Teatru BOTO zagrała: Białą Księżniczkę w przedstawieniu „Zielony Mężczyzna“ w reżyserii Adama Nalepy, Olgę w „Nord-Ost“ w reż. Adama Nalepy, K2 w przedstawieniu „Całoczerwone“ w reż. Adama Nalepy. Za tę rolę zdobyła nagrodę Najlepszej Aktorki na Festiwalu Windowisko w  2013 r. Jako wiceprezes Fundacji Teatru BOTO współorganizowała improwizacje teatralne, czytania dramatów       i spektakl „Sny“ w reż. Cezarego Ibera. Pomysłodawczyni i organizatorka Sceny Letniej Teatru BOTO w Młodym Byronie w Sopocie. Od 2011 r. aktorka Teatru Wybrzeże, w którym zagrała m.in.: Justynę w „Fazie Delta“ w reż. Adama Orzechowskiego, PJ w „Wyspie Niczyjej Mapping“ w  reż. Jarosława Tumidajskiego, Nicol w „Intymnych lękach“ w reż. Adama Orzechowskiego, Elizabeth Thallman w „Zmierzchu Bogów“ w reż. Grzegorza Wiśniewskiego, Titubę w „Czarownicach z Salem“ w reż. Adama  Nalepy,  Śmierć w „Martwych Duszach“ w  reż. Janusza Wiśniewskiego, Wandę Broniewską i Matkę w przedstawieniu „Broniewski“  w reż. Adama Orzechowskiego.

W 2014 roku otrzymała Sopocką Muzę, Nagrodę Prezydenta Miasta Sopotu w dziedzinie Kultury i Sztuki.

Marek Kościółek  (powrót do spisu)

Aktor, reżyser. Debiutował w Teatrze Brama, jest absolwentem Akademii Teatralnej Ośrodka Gardzienice, kierownikiem i reżyserem spektakli Teatru Krzyk w Maszewie, który od roku 2007 działa jako stowarzyszenie teatralne, organizuje zajęcia warsztatowe i dydaktyczne, akcje happeningowe, projekty społeczne, wymiany międzynarodowe. Jest również gospodarzem organizowanych w Maszewie festiwali: Ogólnopolskiej Biesiady Teatralnej Wejrzenia i Ogólnopolskich Spotkań Młodego Teatru Krzykowisko.

Adam Nalepa (powrót do spisu)

Reżyser, tłumacz, dramaturg. Wychowany w Niemczech, gdzie debiutował jako reżyser własną adaptacją Komedianta Thomasa Bernharda w Düsseldorfer Schauspielhaus. W 2007 powrócił do Polski, by rozpocząć bardzo owocną współpracę z Teatrem Wybrzeże. Z okazji obchodów 80. urodzin Güntera Grassa wyreżyserował tu Blaszany bębenek, który został zaproszony na Warszawskie Spotkania Teatralne, w 2009 roku głośną polską prapremierą Kamienia Mariusa von Mayenburga, w 2011 roku Nie-Boską komedię Zygmunta Krasińskiego, przed rokiem Czarownice z Salem Arthura Millera, które również otrzymały zaproszenie na Warszawskie Spotkania Teatralne, a ostatnio Marię Stuart Friedricha Schillera. Poza tym wystawił w warszawskim Laboratorium Dramatu prapremierę Sex Machine Tomasza Mana, w krakowskim Starym Teatrze Chłopców Stanisława Grochowiaka, w Kaliszu Kupca Weneckiego według Williama Shakespeare’a, a w Sopocie dla Fundacji Teatru BOTO, którego jest dyrektorem artystycznym, m. inn. prapremierę sztuki Jakuba Roszkowskiego Zielony mężczyzna, Nord-Ost Torstena Buchseteinera oraz Cało-czerwone Małgorzaty Szczerbowskiej. Otrzymał między innymi nagrody: Honorowa Nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego za Spektakl Roku 2007, Nagroda Teatralna Miasta Gdańska za rok 2007, Zaproszenie na Warszawskie Spotkania Teatralne 2008 („Blaszany Bębenek”, Teatr Wybrzeże), Nominacja do Nagrody „Splendor Gedanensis” za rok 2009, Nominacja do Nagrody Teatralnej Miasta Gdańska za rok 2009, Zaproszenie na Warszawskie Spotkania Teatralne 2010 („Kamień”, Teatr Wybrzeże), Jest wielokrotnym laureatem nagród teatralnych, m.in. , Marszałka Województwa Pomorskiego (2008, 2012, 2014), , Miasta Gdańsk (2008, 2012, 2014), , Miasta Sopotu (Sopocka Muza 2014), Splendor Gedanensis (2014), Sztormu Roku Gazety Wyborczej (2014).

Katarzyna Pastuszak (powrót do spisu)

Tancerka, teatrolog, tłumacz, doktor nauk humanistycznych, prezes Stowarzyszenia Amareya Art; członek CID (International Dance Council), Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego, Rady Kultury Prezydenta Miasta Gdańska. W latach 2003-2014 związana z Klubem Żak w Gdańsku, gdzie pełniła funkcję Kuratora Gdańskiego Festiwalu Tańca. Od 2003 współtworzy Teatr Amareya. Ukończyła Skandynawistykę (UG) i Wiedzę o Teatrze (Akademia Teatralna, Warszawa) oraz Filologiczne Studium Doktoranckie UG (tytuł doktoratu „Ankoku butō Hijikaty Tatsumiego – teatr ciała-w-kryzysie”, 2010); w 2014 doktorat ukaże się nakładem wydawnictwa Universitas (Kraków). Uczestniczka europejskiego projektu CORNERS 2011-2012 (Intercult, Sztokholm) w Gruzji, Rosji, Azerbejdżanie, Szwecji. W 2010 wraz z Teatrem Amareya założyła Gdańską Szkołę Butoh działającą przy Klubie Winda – GAK. Prowadziła gościnne wykłady i warsztaty także na UG, w szkole BAIT (Southbaltic School of Independent Theatre), na ASP-Gdańsk (kurs dydaktyczny w Pracowni Projektowania Wnętrz Miejskich pod kierunkiem prof. Jacka Dominiczaka), na Uniwersytecie III Wieku (Rumia, UG) oraz w Polsce i za granicą (Japonia, Rosja, Norwegia). Kształciła się u takich twórców jak Ko Murobushi, Zygmunt Molik, Eugenio Barba, Wojciech Misiuro, Peter Schumann (Bread and Puppet Theatre), Daisuke Yoshimoto, Atsushi Takenouchi, Gekidan Kaitaisha, Amanda Miller, Ernesto Edivaldo, Horacio Macuacua, Jozef Frucek i Linda Kapetanea, Tao Dance Theatre, Yumiko Yoshioka, Yukio Waguri i in. Występowała we wszystkich grupowych produkcjach Teatru Amareya 2003-2013 oraz w projektach z twórcami zagranicznymi – np. “The Power of Nature” z grenlandzką storytellerką Louise Fontain (2013, Norwegia) „Dream Regime” z Gekidan Kaitaisha z Tokio pokazywany w Polsce i Japonii (2007-2011), „Caravan Project” z Ang Gey Pin (2008), „Anatomical Theatre – The Mystery of Life and Death” z Joan Laage (2006-2007), „Ten ku Youran” z Daisuke Yoshimoto (2006), „Mandala życia i śmierci” w reżyserii Atsushiego Takenouchiego (2005). Współpracowała jako tancerka z takimi zespołami jak Sopocki Teatr Tańca („Wojna polsko-ruska”, 2011) i Teatr Tańca i Muzyki Kino Variatino (“Ciche ciało”, 2010). W lutym 2011 razem z Teatrem Amareya występowała na scenie  Morishita Studio – Tokio, w ramach projektu Dream Regime Project organizowanego przez Gekidan Kaitaisha. Reżyseruje również projekty teatralne z osobami niepełnosprawnymi i niewidomymi. Prowadziła warsztaty m.in. w Polsce, Norwegii, Rosji, Japonii i na Litwie. W 2012 jako tancerka brała udział między innymi w eksperymentalnym projekcie performatywnym face&face_face it w IS Wyspa Gdańsk, współtworzyła także spektakl Ofelia który miał premierę w ramach XVI Festiwalu Szekspirowskiego (2012). W 2012 stworzyła także interdyscyplinarny projekt „Nomadka” z udziałem tancerek Amareya oraz grenlandzkiej storytellerki Louise Fontain i aktorki Teatru Wybrzeże – Doroty Androsz. 16 sierpnia 2013 – w dniu swoich 33 urodzin – Pastuszak wykonała kilkugodzinny spacer performatywny, podczas którego wykonała 33 tańce dla 33 przypadkowo spotkanych osób. We wrześniu 2013 roku wraz z trójmiejskim kolektywem artystycznym Offelia_Collectif występowała z projektem „Ofelia_3” na festiwalu Redplexus Festival – Préavis de Désordre Urbain (Marsylia). W okresie październik-grudzień 2013 w ramach obchodów 10-lecia działalności Teatru Amareya współtworzyła dwa premierowe spektakle – spektakl “2” z muzyką na żywo w wykonaniu Joanny Dudy oraz spektakl “fetish.wtf” w reżyserii Doroty Androsz również z muzyką Joanny Dudy. W 2014 współtworzyła następujące spektakle i działania performatywne: „VHS nr 33 – WCZASY 1983” (Katarzyna Pastuszak, Joanna Duda – premiera na Streetwaves 2014); „Mushi no Hokō” (K. Pastuszak, J. Duda, A. Śliwińska – premiera na Festiwalu Kultury Azjatyckiej MADE IN AZJA, XII Bałtycki Festiwal Nauki, UG), „Fragile” (K. Pastuszak, D.  Androsz, J. Duda, A. Kamińska, A. Śliwińska – premiera na International Festival „Sound Around Kaliningrad”BBNCCA (Baltic Branch of National Centre for Contemporary Arts), Kaliningrad Rosja), „Ocalony” (premiera na 11. International Dance and Theatre Festival w Theatre X w Tokio). W lipcu 2014 spektakl „NOMADKA” w reżyserii K. Pastuszak został zaprezentowany podczas 11. International Dance and Theatre Festival w Theatre X w Tokio. W sierpniu premierę miał projekt realizowany we współpracy z Magdaleną Mellin „Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane” w ramach Otwartych Pracowni Artystycznych w Kolonii Artystów w Gdańsku. We wrześniu artystka zaprezentuje spektakl „NOMADKA” w Sisimiut Cultural Centre na Grenlandii.

Joanna Puzyna-Chojka (powrót do spisu)

Teatrolog, krytyk teatralny, animator kultury, nauczyciel akademicki. Była kierownikiem literackim Teatru Muzycznego w Gdyni, Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu i Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni, a także kierownikiem literackim i selekcjonerem Kaliskich Spotkań Teatralnych, kierownikiem literackim (2006-2008) i dyrektorem programowym (2009) Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@Port w Gdyni. Współtworzyła również projekt Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Publikowała m.in. na łamach „Teatru”, „Dialogu”, „Didaskaliów”, „Notatnika Teatralnego”, a także „Tygodnika Powszechnego” i trójmiejskiego dodatku „Gazety Wyborczej”. Obecnie jest członkiem redakcji ogólnopolskiego portalu teatralny.pl oraz dyrektorem programowym Festiwalu Nowego Teatru w Rzeszowie. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Kultury i Sztuki na Uniwersytecie Gdańskim. Badawczo zajmuje się przede wszystkim najnowszą polską dramaturgią, teatrem dokumentalnym i różnymi odmianami realizmu teatralnego. Autorka książki Gra o zbawienie. O dramatach Tadeusza Słobodzianka.

Jakub Roszkowski (powrót do spisu)

Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie na specjalizacji: dramaturg teatru, gdzie współtworzył spektakle: Kapelusz pełen deszczu Michaela Vincente Gazzo, Elektra-twarze wg tekstów  Hugo von Hoffmasthala i Marguerite Yourcenar (oba w reżyserii Krzysztofa Globisza) oraz Drugi upadek albo Godot akt III w reżyserii Jacka Jabrzyka. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2007 roku dramaturg Teatru Wybrzeże. Jako dramaturg współrealizował spektakle: Blaszany bębenek wg Güntera Grassa oraz Kamień Mariusa von Mayenburga w reżyserii Adama Nalepy, Zmierzch bogów  Viscontiego, Medioli i Badalucco w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego, Zwodnica Thomasa Middletona  i Williama Rowleya i Eva Peron Copiego w reżyserii Kuby Kowalskiego. Autor przekładu Portretu Doriana Graya Oscara Wilde’a i Słodkiego ptaka młodości Tennessee Williamsa. Autor przekładu Słodkiego ptaka młodości Tennessee Williamsa do spektaklu Grzegorza Wiśniewskieg i przekładu i adaptacji Portretu Doriana Graya Oscara Wilde’a w reżyserii zespołowej. Finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w roku 2009 za dramat Morze otwarte. Tekst ten wystawił w Teatrze Współczesnym  w Szczecinie Marek Pasieczny.

Małgorzata Sikorska-Miszczuk (powrót do spisu)

Dramatopisarka i scenarzystka, ukończyła Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych oraz Gender Studies na Uniwersytecie Warszawskim. Jest absolwentką Studium Scenariuszowego PWSFTiT w Łodzi.Jest autorką sztuk Szajba, Śmierć Człowieka-Wiewiórki, Katarzyna Medycejska, Burmistrz, Walizka, Człowiek z Polski w czekoladzie, Zaginiona Czechosłowacja, Żelazna kurtyna, Koniec świata, Madonna, Bruno Schulz: Mesjasz, Popiełuszko, Takaja, Szecherezada, Kobro. Polski sen, Niezwykła podróż Pana Wieszaka (dla dzieci), a także scenariusza pełnometrażowego filmu animowanego Tytus, Romek i A’Tomek wśród złodziei marzeń (2003). Jest także współautorką sztuki teatralnej III Furie – razem z Magdą Fertacz i Sylwią Chutnik (2011), która otrzymała II nagrodę na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2011). Scenarzystka seriali „Niania” i „Usta Usta” oraz (dla dzieci) „Ulicy Sezamkowej”.Spektakle na podstawie jej tekstów reżyserowali Paweł Łysak, Marcin Liber, Jan Klata, Piotr Kruszczyński, Natalia Korczakowska, Michał Zadara, Anna Trojanowska, Maria Spiss, Dorota Ignatjew, Nina Guehlstorff, Katharine Noon, Katarzyna Kurzeja. Prezentowane były w Polsce i za granicą.Teksty sztuk zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, serbski, chorwacki, czeski, słowacki, rosyjski, rumuński, ukraiński, szwedzki, turecki. Czytania i pokazy spektakli odbywały się w Polsce oraz w Austrii, Niemczech, Francji, Szwecji, Czechach, Słowacji, Rosji, Rumunii, Belgii, Hiszpanii, Turcji, Meksyku i USA.Otrzymała liczne nagrody: wyróżnienie za tekst sztuki „Śmierć Człowieka Wiewiórki” podczas konkursu „ulrike” (TR Warszawa 2006) i w ramach XIII Ogólnopolskiego Konkursu na wystawienie polskiej sztuki współczesnej (2007); za sztukę „Walizka” otrzymała Główną Nagrodę oraz Nagrodę Publiczności w Konkursie Metafory Rzeczywistości (2008 r.); słuchowisko, które powstało na podstawie tekstu „Walizki” otrzymało Grand Prix na Festiwalu PRiTV „Dwa Teatry – Sopot 2009” oraz Prix Bohemia 2012 (Czechy); „Walizka” otrzymała też Główną Nagrodę w kategorii „tekst sztuki teatralnej” w XV Konkursie na wystawienie polskiej sztuki współczesnej (2009); „Szajba” otrzymała II Nagrodę oraz Nagrodę Dziennikarzy na Festiwalu R@aport (2009). Sztuka „Madonna” zwyciężyła w Konkursie Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu na dramat inspirowany „Zemstą” Aleksandra Fredry (2009); sztuka „Burmistrz” znalazła się w finale Konkursu Dramaturgicznego R@port w Gdyni (2010) oraz w finale międzynarodowego konkursu Stueckemarkt w Berlinie (2011). Sztuka „Bruno Schulz. Mesjasz” wystawiona przez Schauspielhaus Wien w Wiedniu została uznana przez European Theatre Convention za jedną z najlepszych współczesnych sztuk europejskich (2012).Sztuka „Popiełuszko” zdobyła Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną (2012 r.)Sztuka „Kraj, w którym obywatelom uciekły serca zostawiając listy” otrzymała czeską nagrodę im. Ferdinanda Vanka (2013).Słuchowisko „Liść, na którym mieszkasz nazywa się Europa, ale to nie wystarczy, by żyć” otrzymało II nagrodę w Konkursie na słuchowisko Programu II Polskiego Radia i ZAIKS (2013).Autorka współpracowała jako dramaturg z reżyserem Marcinem Liberem – przy spektaklu „ID” Teatru Współczesnego ze Szczecina (2008), „Herbert – rekonstrukcja poety” (2008), „Oratorium – Piekło nasze” (2010), „III Furie” Teatru w Legnicy (2011), „Makbet” (Teatr Współczesny, Szczecin 2011), z Andrzejem Chyrą (jako reżyserem) przy realizacji opery Dymitra Szostakowicza „Gracze” (Opera Bałtycka, 2013).Premiera sztuki „Kobro” w reż. Iwony Siekierzyńskiej w Łodzi planowana w listopadzie 2014. Premiera opery „Czarodziejska góra” (libretto) na Festiwalu  Malta 2015.

Małgorzata Szczerbowska (powrót do spisu)

Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Toruniu i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu. W latach 1996 -1999 pracowała w Teatrze Pieśń Kozła, a w latach 2000-2004 w Teatrze Dramatycznym im. Jana Kochanowskiego w Opolu.  W 2001 roku za rolę Psa w Sytuacjach rodzinnych (reż. M. Fiedor) otrzymała nagrodę aktorską na festiwalu Kontrapunkt w Szczecinie. Od 2005 roku wykłada w Policealnej Szkole Aktorskiej w Katowicach Art-Play, gdzie wyreżyserowała: Historie Zakulisowe wg Antoniego Czechowa, Sionobrody, nadzieja kobiet wg Dea Loher, Sny wg Iwana Wyrypajewa Dog Side Story wg scenariusza autorskiego. Współpracuje z Michaił Czechow Studio London i PWST we Wrocławiu. Jest liderem warsztatów aktorskich i wokalnych. Od 2010 aktorka Teatru Boto. Na Festiwalu Sztuk Autorskich i Adaptacji Scenicznej w Gdańsku w 2013 roku, za scenariusz spektaklu Całoczerwone (realizacja Teatru Boto) otrzymała nagrodę. Scenariusz Całoczerwone był też nominowany do Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2014 i jest Finalistą 20. Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (Instytut im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie).

Obecnie w ramach rezydencji artystycznej Instytutu im. Jerzego Grotowskiego realizuje spektakl Sprzedam wg autorskiego scenariusza i w reżyserii Szymona Kaczmarka (premiera 13 i 14.02.2014). Jest też uczestniczką zamkniętego konkursu dramaturgicznego Wrocławskiego Teatru Współczesnego: Strefy Kontaktu 2016 – Dramat. Od 2013 we Wrocławiu organizuje i prowadzi Intensywny Kurs Aktorski INKA, w ramach którego, we współpracy z młodzieżą, powstaje spektakl Trzynastka (premiera 30.03.2014).

Barbara Świąder-Puchowska (powrót do spisu)

Teatrolog, animatorka kultury, dziennikarka, wykładowca Uniwersytetu Gdańskiego i absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie, autorka sztuk teatralnych, sesji zdjęciowych, krótkich filmów i wideoklipów. Była recenzentką teatralną, redaktorem i szefem działu kultury Gazety Wyborczej „Trójmiasto” oraz kierownikiem Sceny Teatralnej Klubu Żak w Gdańsku, gdzie zrealizowała kilkadziesiąt autorskich projektów kulturalnych, głównie teatralnych (m.in. cykl Dramatorium, przeglądy: Postindustria, Ścieżki tradycji, Terror; Feminarium Poetyckie, Eroticon Poetycki, Referendum Poetyckie – TAK dla POEZJI). Jest współtwórczynią Alternatywnej Szkoły Teatralnej Żak oraz Festiwalu The Best OFF. Autorka książki W metafizycznej dziurze. Teatr Witkacego w Zakopanem. Prowadziła własny Teatr Złe Siostry w Tczewie. Współpracuje między innymi z kilkoma festiwalami teatralnymi oraz miesięcznikiem „Teatr”. Laureatka Nagrody Miasta Gdańska dla Młodych Twórców w Dziedzinie Kultury za osiągnięcia w dziedzinie animacji kultury oraz nagrody Yacha za wideoklip dla zespołu Von Zeit.

Romuald Wicza-Pokojski (powrót do spisu)

Reżyser, dramaturg, od listopada 2011 roku dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Miniatura. Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie na Wydziale Wiedzy o Teatrze. W 1991 roku założył autorski Teatr Wiczy, z którym zrealizował ponad 20 spektakli, zarówno scenicznych, jak i plenerowych. W latach 1994–1997 pracował w Instytucie Teatru Narodowego i Teatrze Narodowym, gdzie współtworzył pierwszą impresaryjną scenę teatralną w Polsce – Teatr Mały. W latach 2006–2009 prowadził zajęcia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zaangażowany w działalność kulturalną i teatralną: pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Bulwar Sztuki (2003–2006), kierownik społecznego domu kultury Centrum Wolnego Czasu Wicza (2004–2009). Realizator projektów artystyczno-społecznych adresowanych do osób bezdomnych, środowisk defaworyzowanych społecznie, emigrantów. W latach 2008–2011 dyrektor programowy Biura Gdańsk 2016, współautor strategii kulturalnej „Wolność kultury. Kultura Wolności”.

Jako reżyser i dramaturg współpracował z teatrami: Baj Pomorski w Toruniu, Olsztyński Teatr Lalek, Teatr Wybrzeże w Gdańsku. Jego spektakle były prezentowane m.in. w Armenii, Czechach, Chorwacji, Danii, Grecji, Hiszpanii, Iranie, Irlandii, Niemczech, na Litwie, Słowacji, w Szwecji, USA, Wielkiej Brytanii, we Włoszech, na Białorusi, w Japonii. Laureat wielu nagród indywidualnych i zbiorowych, m.in.za innowacyjność w sztuce lalkarskiej za spektakl „Dietrich. Broken nails” podczas World Festival of Puppet Arts w Pradze w 2009 roku. W 2007 roku otrzymał medal „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Piotr Wyszomirski (powrót do spisu)

Krytyk i prosument kultury. Scenarzysta i reżyser filmów krótkometrażowych, spektakli teatralnych i widowisk muzycznych. Recenzent teatralny, filmowy i muzyczny. Redaktor naczelny „Gazety Świętojańskiej online”, stypendysta i laureat nagrody za promocję kultury województwa pomorskiego. Autor kilkuset artykułów (recenzji, małych form literackich) publikowanych na łamach gazet i wortali internetowych („Gazeta Świętojańska online”, e-teatr. pl, teatry.art.pl, teatrdlawas.pl i wiele innych), redaktor wortalu teatralnego Pomorze Kultury Autor koncepcji programowej projektu Teatr na nowe czasy.

Jarosław Zalesiński (powrót do spisu)

Dziennikarz, literat, działacz oświatowy. W 1978 absolwent  VII Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku, w 1984 Instytutu Filologii Polskiej  Uniwersytetu Gdańskiego. Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w  V Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku (1984–1987) oraz w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 5 w Gdańsku (1987–1989). Redaktor podziemnego pisma nauczycielskiego „Wiatr od Morza” (styczeń 1988 – wrzesień 1989). Współzałożyciel pierwszej powstałej w Gdańsku po zmianach politycznych niepublicznej szkoły ponadpodstawowej: Gdańskiego Liceum Autonomicznego, działającego od 1989 roku. Od lipca 1989 członek Rady  Gdańskiej Fundacji Oświatowej. Od sierpnia 1989 do maja 1990 pracownik Krajowej Komisji Wykonawczej  Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Od czerwca 1990 członek zespołu redakcyjnego tygodnika katolickiego  „Młoda Polska”. W końcowym okresie jego ukazywania się – sekretarz redakcji. Po zawieszeniu czasopisma w czerwcu 1991 przeszedł do zespołu  „Tygodnika Gdańskiego” na stanowisko zastępcy sekretarza redakcji. W 1992 roku podjął pracę w gdańskim  Radiu Plus. W zespole tej rozgłośni pracował do 1998. Od 1998 dziennikarz  „Dziennika Bałtyckiego”. Członek Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Gdańska od chwili jej powstania. Autor tomów poetyckich: Wiersze i zdania (1994, nagroda wojewody gdańskiego za debiut, wyróżnienie w Konkursie o Nagrodę Poetycką im. Kazimiery Iłłakowiczówny), Wiersze i ślady (1997, druk jako wyróżnienie w I Konkursie im. X. Józefa Baki), Wiersze i okolice (1997, nagroda  Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki), Wiersze poprzednie i ostatnie (2009, nagroda Fundacji im. Ks. Janusza St. Pasierba oraz  Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki), Wiersze ponowne (2012, nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego oraz do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz”). Wiersze i teksty krytyczne zamieszczał m.in. w „Arcanach”, „Blizie”, „Frondzie”,  „Przeglądzie Politycznym”, „Toposie”, „Twórczości”, „Więzi”, „Wyspie”. Stały współpracownik miesięcznika „Teatr”.